Bekir Özgür
DP Genel Başkanı Cindoruk, 1/ Şubat Pazartesi akşamı Arena programında yaptığı açıklamalarla, kuşkuya ve tartışmaya gerek duyulmayacak bir dil ve üslupla kendi sınıf tavrını ortaya koydu.
Tekel işçilerinin direnişi hakkında ki görüşlerine ilişkin soruya; “Bu direniş uzarsa sınıf sendikacılığı ve işçilerin sınıf bilinci gelişir. Sınıf sendikacılığının ne demek olduğunu 15–16 Haziran 1970 de gördük, yaşadık. Allah o günleri bir daha göstermesin. Sayın Başbakan bir an önce bu direnişe bir hal çaresi bulmalı, grevi derhal bitirmelidir” dedi.
Bu açıklamasıyla Sayın Cindoruk kendi sınıf tavrını belirtirken, öte yandan mensubu olduğu burjuva sınıfı olası tehlikeye karşı uyarıyor, günümüz iktidarının başı Sayın Başbakana da; “Uyuma, yoksa hep beraber yok oluruz” dercesine, ültimatom veriyor.
Ekonomiye ilişkin görüşünü açıklarken de; “Günümüzde, dünyada tercih edilen ekonomik sistem liberalizmdir, ben de ekonomide liberal sistemi savunuyorum. Günümüz terör koşullarında, Doğu ve Güneydoğu da liberal ekonomi geçerli değildir, oralara devlet KİT sistemi yatırım yapmalıdır, ülkenin diğer bölgelerinde liberal ekonomi uygulanmalıdır diyor.
Doğu ve Güneydoğu da ki halkın iş, aş sahibi olmasını, bunun için devlet olanaklarının seferber edilmesini elbette ister ve saygıyla karşılarız. Ancak, yaşam koşulları Doğu ve Güneydoğu insanından farksız olan diğer bölgelerin insanı da bu ülkeye askerlik yapıyor vergi veriyor; Doğuya Devletçi, Batıya liberal ekonomik yapı; devlet eliyle uygulanan bir haksızlığın dik alası olmaz mı?
Liberal ekonomi; kapitalist fırsatçılara, ‘devlet bütün kurumları, gücü ve olanaklarıyla destekçiniz, halkın emeğini, ülkenin yer altı ve yerüstü kaynaklarını var gücünüzle talan etmekte özgürsünüz’ demektir. Ülkenin hali-pür melali, 12. Eylül 1980 de faşist darbeyle uygulamaya konulan liberal ekonomiyi uygulayanların ürünü. Eserlerine bakıp birbirlerini tebrik etsinler!
Sayın Cindoruk’un ekonomik krize ilişkin soruya yanıtı; “Ekonomik kriz dünyada, özellikle de ABD de finans kapital üzerinde yıkıcı olurken, Türkiye’de üretici reel sanayi sektörünü ve küçük esnafı vurmuştur”
“Bu durum bir yandan gelir dağılımındaki adaletsizliği derinleştirir, diğer yandan halkın sisteme karşı güvenini azaltır, halk muhalefetini yoğunlaştırır, bu da ülke için hayırlı olmaz” diyor.
Sayın Cindoruk’un bütün korkusu, sınıf sendikacılığı ve halk muhalefeti. Önümüzdeki genel seçimlere DP Genel Başkanı ve Başbakan adayı olarak seçime hazırlanan Muhterem, işte bu gerçek yüzüyle işçi sınıfının ve emekçi halkın karşısına çıkıp refah ve huzur vadiyle nutuk atacak, oy isteyecek.
Türkiye’de sendikacılığa bakışı ise; “Dünyadaki sendikacılığı ve işçi sınıfını kapitalizm yaratmıştır. Sistem yarattığı sınıfla uyumlu yaşamak zorundadır, bu gerçek Türkiye için de geçerlidir. Dolaysıyla, işçileri sınıf batağına sürüklememek için hükümet edenler sendikalarla iyi geçinmek zorundadır. Vs. vs.
Sayın Cindoruk tarihi tersten okumakta ve anlatmakta oldukça usta. İşçi sınıfı artı emeğiyle kapitalizmi, kapitalizm de burjuva sınıfını yaratmıştır. Ama bu her iki sınıf ta karşılıklı olarak varlığını, biri diğerinin varlığına borçludur diyebiliriz. Zira işçi sınıfı olmasa burjuvazi; burjuva sınıfı olmasa işçi sınıfı olmazdı.
Grevler, direnişler ve mitingler işçi sınıfı ile soyguncu burjuvazinin gerçek anlamda yüz yüze burun buruna geldikleri alanlardır. Birbirlerinin niyetlerini anlama ortamlarıdır. İşçi sınıfı ve emekçi halk, dostunu düşmanını bu alanlarda daha iyi tanır. Sınıf bilinci bu pratik eylemler içinde daha iyi algılanır.
Sayın Cindoruk, ülke sorunu dediği konulara kendi sınıf bakış açısıyla açıklık getirirken işçi sınıfına da sorunlara sınıf bakış açısıyla bakmaları mesajını vermiştir. “Sınıf düşmanlarımız da, dostlarımız kadar saygın öğretmenimizdir, onlardan da çok şey öğreniyoruz” der Mao Ze Tung
İşçi sınıfı kendisi için bir sınıf olduğunun farkına ve bilincine vardığı gün; siyasi eylemiyle, emeğinin artı değeriyle yarattığı burjuva sınıfı da, kendisiyle birlikte tarih sahnesinden silecektir. Bunun içindir ki; burjuvazi işçilerden değil, sınıf bilinçli işçilerden, yani ‘Mezar Kazcıları’ndan korkmaktadır. Aslında Sayın Cindoruk’un korkusu boşuna değildir.
Bekir Özgür.
Kapitalistlerin, sömürü sistemlerini devam ettirebilmelerinin önemli, etkin aracı olan ‘böl-parçala-yönet' yöntemini bariz bir şekilde uyguladıklarına, 2009 1 Mayısında da toplum olarak tanık olduk.
